فصل چهارم جزوه اصول سرپرستی 89

فصل چهارم: سازماندهی: فرآیند سامان دادن افراد و سایر منابع برای اجرای وظایف در جهت اهداف مشترک. تعریف ساختار سازمانی: چارچوبی است که مدیران برای تقسیم و هماهنگی فعالیتهای اعضای سازمانی آن را ایجاد می‌کنند. اهداف ساختار سازمانی: 1)جهت دادن اطلاعات به سوی مدیران مربوط 2)توزیع اختیار برای تصمیم گیری به طور موثر 3)تعیین و کنترل روابط میان واحدهای کاری ویژگیهای ساختار رسمی: 1) حالت آرمانی دارند. 2) دارای ماهیت غیر شخصی می‌باشد. 3) روابط سازمانی به طور مکتوب و به کمک نمودار با دقت زیاد برای کارکنان تشریح می‌شود. ویژگی های ساختار غیررسمی: 1) بیانگر حالت واقعی است. 2) ماهیت سازمان غیر رسمی شخصی است. 3) مدیر روابط سازمانی را به طور شفاهی برای کارکنان توضیح می‌دهد. انواع نمودار سازمانی: 1) نمودارهای هرمی                                       2) نمودارهای افقی                                                                    3) نمودارهای دایرهای کاربرد نمودارها: 1) نمودارهای سازمانی تصویر خلاصهای از ساختار هر سازمان است. 2) نمودارها نشاندهنده کانون توجه هر سازمان است. 3) از نمودارها به عنوان راهنمایی برای کارشکافی، تنظیم شرح و مشخصات مشاغل، ارزیابی مشاغل، تعیین مشخصات مدیریت سازمان و نیازهای آموزشی استفاده می‌کنند. 4) راهنمای افراد خارج از سازمان هستند که میخواهند با سازمان ارتباط برقرار کنند. محدودیتهای نمودار سازمانی: 1) نمودارهای سازمانی الگویی ایستا از فرآیند و موقعیتهای پویا ارائه میدهند. 2) نمودارها فقط ساختار رسمی هر سازمان را نشان میدهند. 3) نمودارها معمولا در برابر تغییرات سازمانی کهنه و منسوخ میشوند. 4) روابط رسمی و مجاری ارتباطی که در نمودارها نشان داده میشوند غالبا مانع پیدایش روابط و مجاری ارتباط غیر رسمی میشوند. تعریف واحدسازی: واحدسازی ترتیبی است که در آن مشاغل و فعالیتها در گروههای منطقی دستهبندی و هر گروه در بخش و واحد بزرگتری ترکیب می‌شود تا کل سازمان را شکل دهند. واحدسازی وظیفهای: اساسی برای گروهبندی مشاغلی است که با یک وظیفه سازمانی یا مهارت تخصصی مرتبطاند مانند:                                           بازاریابی          امور مالی         عملیات           منابع انسانی مزایا واحدسازی بر اساس وظیفه: 1) روشی منطقی و اثبات شده در طول زمان. 2) بهترین راه ایجاد اطمینان است. 3) از اصل تخصص پیروی می‌کند. 4) آموزش را آسان می‌کند. 5) وسایلی را برای کنترل شدید در سطح بالای سازمان تدارک میبیند. معایب واحدسازی بر اساس وظیفه: 1) واحدسازی وظیفه ای بر هدفهای کلی سازمان تمرکز دارد. 2) تطبیق سریع سازمان را با تغییرات محیطی دشوار می‌کند. 3) موجب محدود شدن تخصصها می‌شود. واحدسازی بر اساس محصول: در این واحدسازی مشاغل بر طبق کالاها و خدماتی که ارائه می‌دهند گروه‌بندی می‌شوند. مزایای واحدسازی بر اساس محصول: 1) از سرمایه تخصیص داده شده برای محصولی خاص بهتر استفاده می‌شود. 2) از تخصصها و مهارتهای نیروی انسانی حداکثر استفاده به عمل میآید. 3) هماهنگی میان فعالیتهای وظیفهای را بهبود میبخشد. 4) زمینه آموزش را برای مدیران فراهم می‌کند. 5) موجب تنوع تولید کالا و بهبود ارائه خدمات می‌شود. معایب واحدسازی بر اساس محصول: 1) استخدام افراد بیشتری با تواناییهای لازم در مدیریت را الزامی می‌کند. 2) بخاطر تکرار خدمات و فعالیت مشابه در واحدهای مختلف هزینه بیشتررا به سازمان تحمیل می‌کند. 3) مدیریت عالی سازمان به دشواری میتواند کنترل لازم را اعمال کند. 4) مشتری برای خرید چند نوع کالا مجبور است به واحدهای مختلف سازمان مراجعه کند. 5) کارکنان ممکن است آنچنان بر محصول خود تمرکز یابندکه فعالیت وسیع سازمان را فراموش کنند. واحدسازی جغرافیایی یا منطقهای: منابع بر اساس مکانی که قرار است کار سازمان در آنجا اجرا شود یا حوزه بازار منطقه

/ 0 نظر / 69 بازدید