سیزدهمین همایش بزرگداشت ملاصدرا، تربیت فلسفی و فلسفه تربیت , 2009-05-20

Title :  بررسی روشهای تدریس مناسب برای اجرای برنامه درسی(p4c)

طاهره جاویدی کلاته جعفرابادی , احمد اکبری ,

Abstract

در آموزش و پرورش سنتی برای دانش آموزان به گونه خاصی برنامه ریزی می شود و بر اساس آن هر ساعت به تدریس موضوع خاصی اختصاص می یابد و رابطه معلم با دانش آموزان یک سویه می باشد و سعی معلمان بر آن است تا


سیزدهمین همایش بزرگداشت ملاصدرا، تربیت فلسفی و فلسفه تربیت , 2009-05-20

Title :  بررسی روشهای تدریس مناسب برای اجرای برنامه درسی(p4c)

طاهره جاویدی کلاته جعفرابادی , احمد اکبری ,

Abstract

در آموزش و پرورش سنتی برای دانش آموزان به گونه خاصی برنامه ریزی می شود و بر اساس آن هر ساعت به تدریس موضوع خاصی اختصاص می یابد و رابطه معلم با دانش آموزان یک سویه می باشد و سعی معلمان بر آن است تا هر چه بیشتر در قالب موضوعات مجزا، محتوای از پیش تعیین شده ایی را به بچه ها آموزش دهند، هرچند که این محتوا در موقعیتهای واقعی زندگی آنان کاربردی نداشته باشد. علاوه بر آن، در این سیستم بر افزایش محفوظات تاکید زیادی می شود، هر چند این امر به اندیشیدن و نو آوری منجر نگردد. در حالیکه در نظام آموزش و پرورش جدید، برنامه درسی از قبل تعیین نشده و دانش آموز محور است و رابطه معلم با دانش آموزان دو سویه می باشد. در این سیستم سعی بر آنست تا هر چه بیشتر قابلیت های فردی همچون خلاقیت، تفکر انتقادی، اعتماد به نفس، قدرت بیان، استقلال فردی، و ... در دانش آموزان رشد یابد. از اینرو، در این نظام بیشتر در تدریس از برنامه ها و روشهایی استفاده می شود که امکان مشارکت کامل فراگیران را فراهم آورد. بر این اساس، برنامه درسی فلسفه برای کودکان طرحی است که می تواند در خدمت آموزش و پرورش جدید قرار گیرد. چرا که این برنامه به زعم بنیانگذاران اصلی آن از جمله لیپمن (2003) بجای آموزش مستقیم مطالب توسط معلم، فرصتهایی ایجاد می کند تا خود دانش آموزان در فعالیت های یادهی- یادگیری نقش اصلی را بر عهده گیرند و از این طریق دانش آموزان خود با انجام کارهایِ گروهی و فکرى، مسائل شان را حل نمایند و به مطالب نو دست یابند. با وجود اقبال فراوان به این برنامه در ایران چالشهایی چون؛ عدم ارائه راهکارهای اجرایی، آگاهی کم معلمان نسبت به فلسفه برای کودکان، عدم تناسب شیوه های مرسوم تدریس با اهداف P4C و....، اجرای برنامه فلسفه برای کودکان را با دشواری همراه نموده است که بررسی مشکلات اجرای این برنامه می تواند روند تحقق اهداف این برنامه را تسهیل نماید. در این پژوهش سعی شده تا با بررسی تحلیلی روشهای تدریس به این سوال اساسی پاسخ داده شود که؛ کدامین روشهای تدریس تناسب بیشتری با اهداف برنامه فلسفه برای کودکان دارد؟ بعبارت دیگر هر کدام از روشها به چه میزان می تواند زمینه اندیشیدن را در شاگردان تسهیل نماید؟ و استفاده معلمان از کدامین شیوه های تدریس به تحقق اهداف برنامه فلسفه برای کودکان کمک می رساند؟

کلمات کلیدی

, برنامه درسی فلسفه برای کودکان, , شیوه های تدریس, مشارکت, فعالیت های