فلسفه تربیت

*ماهیت تربیت

 

­­  __آیا تربیت فن است یا هنر ؟

تربیت ، به معنای کلی نمی تواند فن باشد زیرا در جریان تربیت به عنوان فن از آن یاد می شود که همان مهارت ها تدریس است .

و تعبیر هنر بودن تربیت هم نمی تواند دقیق قابل باشد ، چون عنصر خلاقیت در تربیت به روشنی دیده می شود و خلاقیت جوهره ی اصلی هنر است .

 


فلسفه تربیت

*ماهیت تربیت

 

­­  __آیا تربیت فن است یا هنر ؟

تربیت ، به معنای کلی نمی تواند فن باشد زیرا در جریان تربیت به عنوان فن از آن یاد می شود که همان مهارت ها تدریس است .

و تعبیر هنر بودن تربیت هم نمی تواند دقیق قابل باشد ، چون عنصر خلاقیت در تربیت به روشنی دیده می شود و خلاقیت جوهره ی اصلی هنر است .

 

  __آیا تربیت علم است ؟

تفاوتهای علوم تجربی و انسانی :

1-                             علم تربیت در زمره ی علوم انسانی است و قوانین علوم انسانی استحکام قوانین علوم انسانی استحکام قوانین علوم تجربی راندارد .

2-                             روش مورد استفاده در علوم تجربی تا حدود زیادی با واقعیات منطبق است .

3-                             محقق علوم تجربی پدیده ها را از بیرون مشاهده و اندازه گیری می کند و آنها را تبیین و قوانین حاکم بر آنها را کشف کند .

4-                             محقق علوم تجربی نیازی به همدردی وهمدلی با پدیده های طبیعی ندارند ولی محققان علوم انسانی با افراد بشر هم احساسی و هم دردی می کنند .

 

علوم تربیتی :=====> مجموعه معارفی است که شرایط وجود ،کارکرد، تحول وضعیات و و قایع تربیتی رامطالعه می کند .

به جای تربیت شناسی یا علم تربیت =====> علوم تربیتی گفته می شود . زیرا به علت استفاده های فراوان از تحقیقات و یافته های علوم دیگر حتی فلسفه .

 

الکساندر بن (اولین بار) ====> اصطلاح علم تربیت را به کاربرد .

سلریه  ( با انتشارکتابی ) ===>با عنوان (وقایع و قوانین تربیت ) ==> موضوع علم بودن تربیت مطرح کرد.

 

*** عواملی که در فرایند تربیت علاوه بر فلسفه نیازمندند  از  جمله :

 1-علوم زیست شنا سی -------> شناخت ارگانیکی و حیاتی انسان .

2-علوم روان  شنا سی --------> شناخت ساخت روانی انسان به ویژه عملکرد روانی انسان .

3- علوم جامعه شناسی --------> راه زندگی فرهنگی و مشارکت در آن ، انسان نابالغ خود محور را در فرایند تولید و توسعه فرهنگی سهیم می کند .

4- علومی که مدیریت ، برنامه ریزی وساختارسازمانی آموزش و پرورش -----> این علوم به فهم و شناخت خصوصیات محیطها ی آموزشی و مدیریت ورهبری آنها وپی بردن به چگونگی تأثیر کاربرد اصول نظریه ها و روش های علمی در روند بهسازی نظام ها و سازمانهای آمرزشی کمک مؤثری به علم تربیت می کند .

 

تربیت :

تربیت در لغت : پروراندن  = ربو

تربیت در اصطلاح : شکوفا ساختن استعدادهای بالقوه

تربیت :

1.تدریس

2.آموزش : انتقال اطلاعات

3.دست­آموز کردن : پذیرش منفعلانه

ماهیت تربیت : تربیت می­تواند در بستری درونی (هنر) به کمک فنون و استفاده از مطلوب علمی (مخصوصاً در روان­شناسی) توسعه یابد.

عناصر تربیت : فراگیر ، مربی ، محتوا ، نظامات آموزشی

اصول فلسفه :

1.فعالیت : فراگیر باید زحمت اساسی را در تربیت به عهده گیرد .

2.کمال : فعالیت در مسیر درست .

3.آزادی : یادگیری با زور و جبر فایده­ای ندارد (تربیت باید داوطلبانه باشد)

4.سندیت : آزادی که مبنی بر سندهای معتبر باشد منطبق بر قوانین

5.فردیت : هیچ مشابهی برای دانش­آموزها وجود ندارد هر دانش­آموز فدی خاص است.

6.اجتماع : برتری قواعد جمعی  بر منافع فردی در جامعه تبیین شده باشد.

مراحل تربیت :

1.مرحله پرستاری : از تولد تا حدود 2 ـ 3 سالگی ، مربی خوب شرایط زندگی مطلوب را فراهم سازد.

2.مرحله تأدیب : از 2 یا 3 سالگی ، از بین بردن خوی حیوانی در طفل

3.تعلیم : آموزش مطالب مفید از 7 سالگی تا آخر عمر

4.خودسازی : سن شروع ندارد ، ولی خاتمه هم ندارد

رابطه فلسفه با تربیت :

1.فلسفه به عنوان یک دانش کلی­ها در دانش محسوب می­شود.

2.فلسفه به عنوان دانش مستقل و تربیت هم به عنوان دانش مستقل در برخی امور به هم کمک می­کنند.

3.هیچ ارتباطی بین اینها وجود ندارد.