کارکردهای مدیریت:

پنج وظیفه یا کارکرد اساسی مدیران از نظر هنری فایول:

1)برنامهریزی ) تصمیم‌گیری(

2)سازماندهی

3)هدایت

4)هماهنگی

5) کنترل


فصل دوم:

کارکردهای مدیریت:

پنج وظیفه یا کارکرد اساسی مدیران از نظر هنری فایول:

1)برنامهریزی ) تصمیم‌گیری(

2)سازماندهی

3)هدایت

4)هماهنگی

5) کنترل

تصمیم‌گیری:

انتخاب یک راه از میان راههای مختلف و در حقیقت بهترین راه برای نیل به اهداف.

تعریف تصمیم گیری :

    فراگردی است که طی آن شیوه عمل خاصی برای حل مسئله یا مشکل ویژه برگزیده می شود.

مراحل تصمیم گیری :

1.          تعریف و تشخیص مشکل

2.         دست یابی به راه حل ها یا شیوه های عمل

3.         ارزشیابی و گزینش

4.         اجرای تصمیم

خطمشی:

خط‌مشی ها راهنمای تصمیم‌گیریاند و چارچوب وسیعی را ایجاد می‌کنند که مدیران باید در محدوده آنها تصمیم های آتی را اتخاذ کنند.

روشها:

روشها شیوههای مشخص، یا گامهایی معین را برای اجرای فعالیت‌های آینده تعیین می‌کنند و راهنمای عملاند.

قوانین: اقدامات الزامی ویژه ای را معین می‌کنند(بایدها و نبایدها).

فرآیند تصمیم‌گیری:

                                                1-تعریف مسئله

                                                2-ارزیابی راه‌حلها

                                                3-اتخاذ تصمیم(انتخاب راه‌حلها)

                                                4-اجرای تصمیم

                                                5-ارزیابی نتایج

انواع مسئله:

                             1-خوش ساختار                             2 - بدساختار

انواع تصمیمات:           1-برنامهریزی شده                           2-برنامهریزی نشده                

شرایط تصمیم‌گیری:

شرایط اطمینان:

در شرایط اطمینان مدیران درباره یک مسئله،راه‌حلهای جایگزین و نتایج احتمالی آن راه‌حلها کاملا آگاهی دارند، بنابراین می‌توانند وقایع موثر بر آنها یا نتایج آنها را نظارت کنند.

شرایط مخاطره:

مدیر مسئلهای را میشناسد، اطلاعات کافی برای شناخت راهحلهای ممکن در اختیار دارد و براساس این اطلاعات احتمال کسب نتیجه مطلوب از هر راهحل را تخمین میزند.

روش اخذ تصمیم در شرایط مخاطره:

1)یک راه از میان راههای ممکن انتخاب شود.

2)تمام نتایج حاصل از راه انتخاب شده با توجه به شرایط محیطی مختلف ارزیابی شود.

3)هر یک از نتایج در احتمال وقوع شرایط محیطی آن ضرب شود.

4)نتایج حاصل از مرحله (3)با هم جمع شوند تا ارزش مورد انتظار برای راه انتخابی در مرحله(1)به دست آید.

5)مراحل (1) تا (4)برای بقیه راههای ممکن تکرار شود.

6)اکنون راه‌حلی که بالاترین ارزش مورد انتظار(برای سود)را دارد به عنوان راه‌حل انتخابی برگزیده شود.

مثالی از تصمیم‌گیری در شرایط عدم مخاطره:

مدیریت یک فروشگاه متوجه این موضوع شد که سوددهی فروشگاه جدید در ده سال آینده با افزایش جمعیت در محلهای مورد نظر مرتبط است و این عاملی است که تعیین آن از حیطه قدرت سازمان خارج است.

در شرایط عدم اطمینان از سه شیوه می‌توان استفاده کرد:

1)حداکثر حداکثرها

در این شیوه بهترین نتیجه از بین بهترین نتایج راههای ممکن در شرایط محیطی مورد نظر انتخاب می‌شود.

2)حداکثر حداقلها

در این شیوه با بدبینی این طور فرض می‌شود که برای راه‌حلهای ممکن بدترین نتیجه در شرایط محیطی مورد نظر حاصل خواهد شد، و بنابراین باید به عنوان بهترین تصمیم، بهترین را از میان بدترینها انتخاب کرد.

3)ارزش مورد انتظار با احتمال یکسان

در این شیوه به علت نبود اطلاعات کافی، احتمال برای وقوع شرایط مختلف یکسان فرض می‌شود و بر اساس ارزش مورد انتظار تصمیم‌گیری به عمل میآید.

 

فصل سوم:

برنامه ریزی :

      فراگرد تعیین و تعریف  اهداف سازمان و تدارک دقیق و پیشاپیش اقدامات و وسایلی که تحقق اهداف را میسر می سازند.

تعریف برنامه‌ریزی:

تعیین ماموریت سازمان، مشخص کردن هدفها و پدید آوردن برنامههاست.

تعریف ماموریت سازمان:

تصویری استوار و بلند مدت از وضعیت آینده سازمان.

هدف‌های سازمانی:

منابع و تلاشهای سازمانی را در جهت اجرای ماموریت سازمان هدایت می‌کند.

ابعاد برنامهها:

بعد سطح

برنامههای راهبردی             برنامههای راهکاری              برنامههای عملیاتی

بعد زمان

 بلند مدت                          میان مدت                            کوتاه مدت

بعد قلمرو:

برنامههای فراگیر                برنامههای محدود به بخش

بعد استمرار

برنامههای همیشگی            برنامههای یکباری

 

انواع هدفگذاری:

                                                هدفگذاری سنتی

                                                هدفگذاری بر مبنای هدف